epic fail

Hej

Wczoraj po dodaniu nowego postu przyjaciółka mi powiedziała, że powtarza się w wierszykach "brak taktu". szczerze wam powiem, że nie uwierzyłam jej i sprawdziłam. No i rzeczywiście... jest. No więc przepraszam, to nie było zamierzone, nie chciałam tego powtórnie pisać. Jak widać byłam tak zmęczona, że nie zauważyłam błędu. A więc sorka, nie chciałam tego jakoś podkreślać, po prostu mój mózg potajemnie wrzucił to do tekstu.

A co do tekstu. Dziś przywalę wal czymś smutnym. No bo chyba wszyscy mają dość tej miłości na jeden raz. Poza tym dzisiaj nie jestem za bardzo wesoła.

Za oknami słońce promienieje

Cały świat się ciągle śmieje

I choć pogoda jest ładna

Na jej humor nie zaradna

Nic jej pomóc nie zdoła

Ma zbyt wielkiego doła

Nie chciała zdradzać nikomu co się dzieje

Czuła że w jej wnętrzu wszystko gwałtownie się chwieje

W głowie szaleje uczuć tornado

Jakby w jej umyśle biegało wilków stado

I niszczy wszystko co stanie im na drodze

I inne stworzenia żyją w wielkiej trwodze

Boją się tych wilków, lecz odwrotu nie ma

W końcu się zorientują, że zagrożenie to ściema

A tym czasem ona znowu się dołuje

Jak jakaś obłąkana po korytarzach się snuje

Brakuje jej czegoś co ją rozweseli

Na razie jej serce nożem na części dzieli

Niby nic nie widać, nikt nie pomyślał

Nawet żaden przyjaciel o tym nie rozmyślał

A ona tym czasem zapada w trwogę

Myśli "wytrzymać już z tym nie mogę"

No więc to by było na tyle. Żegnajcie :3

Wera