niezrozumiana, nie kochana....

Hejo :3

Dzisiaj będzie wierszyk w którym wczuwam się w rolę... zakochanej bez pamięci dziewczyny :> Nie żeby coś, ale to tylko takie natchnienie.... lubię pisać wiersze o miłości :3 szczególnie tej zakazanej... 

Jutro się też postaram coś napisać bo ostatnio miałam szlaban na kompa i niestety nie mogłam nic wstawiać :C ale nadrobimy zaległości, nie martwcie się :3

No to jedziemy! :d

Ta znajomość dziwnie się zaczyna

Z jednej strony na skype siedzi dziewczyna

Wraz z przyjaciółką śmieją się, gadają.

I nagle do rozmowy trzecią osobę dodają.

Dziewczyna zamilkła, trochę zdziwiona.

Siedziała i słuchała lekko speszona.

Chłopak był nierozgarnięty

Można by powiedzieć, że nadęty.

Śmiał się z niej, przezywali się wzajemnie.

Ona i przyjaciółka uspokajały go daremnie.

Lecz po dniach paru izolowania

Dziewczyna jest gotowa na nowe wyzwania.

Pełna sprzecznych myśli i lekkiego strachu

Czując się jak na wieżowca dachu.

Rozmawiała z koleżanką, wśród wielkiego chaosu.

Nagle zamarła na dźwięk jego głosu.

Poczuła się dziwnie, oniemiała

W końcu zrozumiała, że pokochała.

Ten cały sarkazm, i taktu brak

Nie myślała, że może to skończyć się tak.

Poczuła się dziwnie, i bez pamięci

Stwierdziła że to właśnie on ją kręci.

I jest uparty i wielce przemądrzały

Ale właśnie taki spodobał jej się cały.

I chociaż trochę brak mu urody.

W jej sercu sieje spustoszenie i to bez jej zgody.

No więc to by było na tyle, trzymajcie się, cieszcie się z ciepłych dni bo jeśli później usłyszę marudzenie typu "A zimą to było fajniej... był śnieg i w ogóle..." to pozabijam gołymi rękami :3 Byeeee

Wera